Medyo Bitter

Gustong gusto kitang mahalin. Gustong gusto kitang makasama. Gusto kong ikaw ang makasama habang buhay. Gusto kong maging masaya tayo. Pero hindi mo ako pinapayagan. Ayaw mo na. Ang sakit sakit dahil hindi ko alam kung paano magsisimula ulit. Hindi ko alam kung paano aandar ang buhay ko ng wala ka.

Hindi mo lang alam kung gaano karaming iyak ang ginawa ko. Hindi ko alam kung hanggang kelan ako titigil umiyak at isipin ka. Hindi ko alam kung kelan kita makakalimutan. Pinipilit ko lang maging masaya kahit na gusto ko ng umiyak sa harapan ng lahat.

Give up ka na? Suko ka na? Bakit? Kelan ka ba lumaban? Hanggang sa huling sandali lumalaban ako. Pero ikaw umpisa palang sinuko mo na ako. Umpisa palang nag give up ka na eh. Hindi mo sinubukang lumaban. Hindi mo nilabanan yang pride mo. Mas pinili mo ang pride mo.

Halos magmakaawa ako sayo. Lumuhod ako sa harapan mo na ako nalang ang piliin mo. Nagmakaawa ako sayo na balikan mo ako. Hindi ko maintindihan kung bakit mo ako iniwanan. Magmula ng naging tayo buong oras ko binigay ko na sayo pero hindi mo aq pinaniniwalaan. Kahit na ilang beses ko sinasabi sayo na mahal kita at ikaw ang pinili ko ayaw mo akong intindihin.

Ayaw mo lang intindihin kasi ako ang gusto mo lang sisihin. Ako lang ang mali sa paningin mo. Pareho lang tayo. Pero ako kahit na alam ko na nagkamali tayo pareho mas pinipili ko pa din na makasama ka. Mas gusto ko pa ding mahalin ka. Pero ayaw mo. Kasi hindi mo na ako mahal. Ganun lang ba kababaw ang pagmamahal ko sakin para mawala nalang bigla? Wala naman akong ginawang malaking kasalanan sayo. Ni minsan nga hindi kita niloko. Ikaw lang ang nag iisip ng masama laban sakin dahil ganun kababa ang tingin mo sakin. Bakit ka ba ganyan? Ano ba talagang problema mo?

Medyo bitter

May nagsabi sakin na dapat daw sumuko na ako. Kalimutan ko na siya. Hayaan ko na kasi iniwan na naman niya ako. Sabi ko hindi ko pa alam kung kaya ko. Masakit kasi. Umaasa pa din ako. Tinawanan lang nila ako. Ang tanga ko daw. Bakit daw umaasa pa rin ako na babalik siya eh iniwan na nga ako. Nasabi ko tuloy "Kayo ba sigurado kayong hindi kayo iiwan ng mga taong mahal niyo?"

Puro nalang ako...ako..ako!!!

Alam niyo yung feeling na... ginagawa ko naman yung lahat...ako nalang lagi ang nagpaparaya.. ako nalang lagi ang umiintindi...ako nalang lagi yung nagbibigay... kahit sinasabihan na akong "Tanga" ng mga tao...wala akong pakialam...pero alam niyo yung feeling na lahat may hangganan din??? Puro nalang Ako...ako...ako!!!

Napapagod na din naman ako...ang sakit-sakit na ng mga mata ko...yung tear glands ko nagrereklamo na kasi ayaw ko daw silang pagpahingahin..peste naman kasi eh...ang dami kong sinasacrifice eh...sana kahit minsan maisip niya yun...masyado ko na ngang ibinababa yung sarili ko para sa kanya eh... gusto kong magalit... gusto ko siyang sigawan..pero nakakainis kasi hindi ko magawa... ayoko siyang makita pero siya pa din naman yung hinahanap ko..ayoko siyang kausapin pero boses niya pa din naman ang gusto kong marinig...paano ba ang magalit sa kanya kung isang "hello" niya lang sakin ako na naman si TANGA... hindi pa man siya nagsosorry napatawad ko na...

Gusto ko ng sumuko..pero sa bawat hakbang palayo sa kanya lumilingon ako...umaasa akong hahabulin niya ako... paano ko ba siya bibitawan kung sa bawat pag-ayaw ko binibigyan niya ako ng dahilan para lumaban ulit? ang hirap naman talaga eh.. nakakadepress... nakakawalang gana...Alam ko maling mag-isip ng masama pero sana dumating yung time na marealized niya kung gaano ako kahalaga sa buhay niya..o mahalaga ba talaga ako sa kanya???

Ano nga ba talaga ang papel ko sa buhay niya???

"Kaya nga may tinatawag na bestfriend diba? yung lagi kang nandyan para sa kanya...aalagaan mo siya...susuportahan...iingatan...kahit na nasasaktan ka na"

Hanggang kelan ko kayang panindigan yang salitang iyan??

Kung tutuusin mas higit pa yung ginagawa ko kesa sa taong nagmamay-ari sa kanya eh...higit pa...kasi wala naman akong obligasyong gawin ang mga bagay na iyon and yet ginagawa ko kasi alam kong dun siya magiging masaya...pero ang hindi ko mapaghandaan eh...sa kagustuhan kong mapasaya siya...sarili kong kasiyahan ang tinatapakan ko..

Ang hirap...ang sakit...sa totoo lang ayoko na talaga eh...pero bakit hindi ko magawang lumayo? Ilang tao ang tinatangihan ko...ilang tao ang inaayawan ko...ilang tao ang nagsasabing mamahalin nila ako bilang ako...pero bakit ganun??? bakit ikaw pa rin??? bakit sayo parin ako nagpapakagaga ng ganito!!!!

Nakakainis ka!!!

Pero mas nakakainis ako...kasi bakit kahit sa lahat ng ito...ilang beses ko mang itanggi sa sarili ko...

...bakit MAHAL parin kitang GAGO ka!!!

Hindi lang ampalaya ang mapait

Nakakabadtrip yung pakiramdam na okay ka na. Nagagawa mo ng ngumiti, makihalubilo sa ibang tao at tumawa ulit na parang bukas dahil sa wakas unti unti mo nang natatanggap na hindi matatapos ang mundo sa pag iwan sayo ng ex mong kamag anak yata ni Satanas. Yung nangako sayo nang forever. Hindi ka niya sasaktan. Hindi ka paiiyakin at higit sa lahat hindi ka lolokohin. Nagawa mo nang magpalit ng number at hindi siya tawagan o itext. Bin-lock mo na din siya sa lahat ng social network sites kasi sabi mo mag mo-move on ka na at ibabaon mo na sa limot ang alaala nyong dalawa. Kung pwede mo nga lang din sanang ibaon na din sa lupa ang ex mo baka ginawa mo na. Tapos pagkalipas lang ng ilang araw susulpot siya sa labas ng bahay niyo para sabihing namimiss ka niya. Pero ang totoo nun ang namimiss niya lang sayo ay ang landian nyong dalawa. At eto ka! Yung sinasabi mong okay ka na bigla na namang magbabago. Kasi ikaw itong si Tanga na aasa ulit na balikan ka niya. Nung makita mo siya parang bumalik lahat ng pagmamahal mo sa kanya kasama na din yung sakit na naranasan mo sa piling niya. Aasa ka na naman! Mamahalin mo na naman! Bibigay ka na naman! Makikipaglandian ka na naman! Tapos sa bandang huli iiwan ka din niya ulit at sasabihin sayong "Sorry, hindi na kita mahal. Kalimutan mo na ako". Isang malaking pakingtape!!!! Sige, iiyak ka na naman ulit. Magwawala! Uubusin lahat ng tissue sa bahay niyo! Madedepress! Magpapakabaliw! Okay lang yan! Pero sa susunod na umiyak ka lunurin mo dun yung ex mong walang kwenta para matapos na.